از دوردست‌های تبعید

مقدّمه‌ای بدون مؤخّره

سه شنبه, ۹ آبان ۱۳۹۶، ۰۵:۰۲ ب.ظ

"قدرت" همیشه خود را در نظر دارد. او جز حفظ و بسط خود سودایی در سر ندارد و همه‌ی بیش و کمِ همّتِ خود را بر این محور و مدار مصروف می‌کند. "قدرت" هیچگاه به فکر رعیت نیست، او به رعیت از آن رو التفات دارد چون مسیر حفظ و بسط‌ش از رضایت و خرسندی -هر چند تهی از درونِ- رعایا می‌گذرد. او باید هوای رعیت را داشته باشد تا قدرتش پا بر جا بماند. درست مانند چوپانی که برای حفظ و بسط منفعت خود از طریق گله‌ی گوسفندانش، آنها را مراقبت و رسیدگی و تیمار می‌کند و از شرّ و گزند گرگ و سارق و دیگر اغیار محفوظ می‌دارد. حفاظت از گوسفند جنبه‌ی اصالی ندارد، بلکه هویت و منفعت چوپان است که اصالت دارد. برای حفظ این هویت و منفعت باید هوای گوسفندان را داشت، چنانکه اگر روزی منفعت اقتضا کند، چوپان بی هیچ تشویش خاطر نیمی از آنها را نیز از دم تیغ خواهد گذراند. چون خود گوسفندها هیچگونه اهمیت ذاتی برای چوپان ندارند. حالا این که رعایا و گوسفندها این دانه و علوفه دادن هر روزه و این رسیدگی و تیمارها و این تلاش‌های چوپان و حاکم در جهت حفظ آنها از گزند دشمن خارجی را موهبتی از جانب چوپان و حاکم ببینند و او را خدمتگذار و حامی خود بدانند، بی شک ساده‌اندیشی و ظاهربینی و چشم بستن بر تمام واقعیت موجود است. عینک خوش‌بینی و بسیط‌انگاری را باید دور انداخت و بایستی همه‌ی تلاش‌های ارباب قدرت را در جهت همین امر یعنی حفظ و بسط و توسعه‌ی قدرت دانست و تحلیل کرد...

  • ۹۶/۰۸/۰۹
  • حضرت کازیمو

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی