از دوردست‌های تبعید

برهوت

جمعه, ۹ تیر ۱۳۹۶، ۰۵:۲۱ ب.ظ

حیات انسان معاصر از معنا تهی است. پوچی، انسان این تاریخ را فرا گرفته است و او را در یأسی عمیق فرو برده است. همه چیز برای گریز از این بی‌معنایی و پوچی و یأس است که زاده شده است. این بی‌معنایی درمان شدنی نیست بلکه تنها باید از آن گریخت. سرگرمی بیش از هر برهه‌ای از تاریخ، در زندگی بشر امروز حضور دارد. بزرگترین گریزگاه انسان، سرگرمی است. تلویزیون، سینما، موسیقی، رمان، سیرک‌، شهربازی... و حتی همین وبلاگ. نوشتن مخدر است، مفرّی است برای گریز از از این پوچی، تسکینی است بر جراحات و آلام بشری. باید نوشت تا زنده ماند، تا بتوان دوام آورد. باید نوشت.

  • ۹۶/۰۴/۰۹
  • حضرت کازیمو

نظرات  (۲)

  • کنت دراکولا
  • پوچی از کدوم لحاظ؟!
    پاسخ:
    از همون لحاظ
  • پـــــر ی
  • منم داشتم امروز به همین فکر می کردم. به اینکه حتی خودم که خیلی از درگیر شدن در این سرگرمی ها دوری می کردم. حالا به شدت گرفتارش شدم. و هر روز داره بدتر می شه و واقعا راه گریزی ازش نیست. 
    پاسخ:
    اوهوم

    ارسال نظر

    ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
    شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
    <b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
    تجدید کد امنیتی